22 Kasım 2014 Cumartesi
insanlar içimizde hissettiğimiz kadar güzel olamadı hiçbir zaman… biz mi onları “iyi” diye sıfatlandırarak, onlardan çok şey bekledik? yoksa onlara bu sıfat çok mu ağır geldi?insanlara öyle gelişigüzel güvenmemek gerekirmiş, ondan bana zarar gelmez dememek gerekirmiş, o öyle bir şey yapmaz dememek gerekirmiş.. çünkü sonra güveninin içine sıçıyorlar, ondan sana zararın âlâsı geliyor ve son olarak yapmaz dediğin her şeyi gözüne soka soka yapıyorlar.. oturup güvendiğine yanıyorsun, ruhunu delik-deşikken izleyerek…
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Gereksiz eleştiri gizli hayranlıktır çekememezliktir.