Dibine vurdum yine bu şişemin de.
Ölmek için, ölesiye öldüresiye içtim yine sana.
Ama yine olmadı, olmadı bu gece de.
Her baktığımda nefesimi titreten o köprücüklerin;
Öpülesi. Öpülesi değil mi sence de Samatya.
Kolların huzur yuvası sanki.
Göğüs kafesin küçük ışıltılı dünya.
Kasıklarında uyuduğum bir gece anladım.
Ne desem ne yazsam kendimde bir mucize;
Kendimde bir yaşamak arzusu bulamıyorum..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Gereksiz eleştiri gizli hayranlıktır çekememezliktir.