İstanbul’da buram buram yalnızlık var oysa.. Sürekli yazarım kendimi var etme çabası içindeyim, sığındığım şiirlerden öğrendim vazgeçmemeyi o yüzden gel bir şeyler kaybetmeyelim iki çay içelim bu gece .
Çayın yeri zamanı mevsimi olur mu hiç, ki karşılıklı çay içsek iyi gelmez mi ikimize ? Zaten kıtalarca bir yalnızlık taşıyoruz içimizde… Hep muhtaçız iki kelama, sussak belki daha iyi anlaşırız. Karşılıklı susmak. Gözlerden okumak şiiri; şiirin en saf hâli değil midir ?

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Gereksiz eleştiri gizli hayranlıktır çekememezliktir.