Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte,
Aslında erken kalkmam bilenler bilir beni
Fakat önem verdiğim bir işim yoksa erken kalkmam
Senin ile bir diyaloğumuz geldi de aklıma iç geçirdim bir an.
Ayrılmıştık seni asmalı mescit de gördüm bir akşam
Hatırlarsın, sordum: Eşyalarımı attın mı.
Evet attım dedin unutmuşcasına bir tonla.
Peki o eşyaları atarken içinde bende var mıydım? dedim.
Sen eşyaların içinde değilsin ki dedin.
Merak ettim neredeyim;
Sen sol tarafımdasın dedin
Gücün yetecekse sök çıkar yerinden diyerek uzaklaştın.
Bende bağırdım arkandan peki neden hala bu haldeyiz
Hiç bakmadan cevap vermeden devam ettin yoluna
Hatırladın mı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Gereksiz eleştiri gizli hayranlıktır çekememezliktir.