Farklı bir mevsim

Gözlerine baktığımda yaşamaya dair bazı pırıltılar görüyodüm. Sen bu kadar yaşamayı istemezken ben bu kadar yaşamayı istemezken biz her gün her gün ölüp dirilirken ben bu sabah senden habersiz gözlerinde senin el yazına benzer iki satır buldum Samatya. “Her şeye dair yaşamak, her şeye dair isteklerin tamamlanması gerekir beraberce. Son zaten bellidir.” Yazıyordu. Gözlerinde ki ormanlık puslu değildi bu sefer. Herkesten, senden benden habersiz mevsim değiştirmişlerdi. Farklı bir mevsim. Belki iki gözünün bile birbirinden haberi bile yok. Biri turuncu beyaz bir renkte bir mevsime bürünmüş. Diğeri ise siyah mavi renklerin hakim olduğu bir başka mevsim boyutu. Bunlar yaşamanın, değişimin ve her şeyin mümkün olacağını sadece gerçekten onu isteyip doğru doğru gitmemizin habercisiydi. Ben bu sabah yine sana gözlerimi açarken ilk defa senden habersiz sen yüce uykuna dalmışken ben gözlerine minnettarlığımı belirttim. İçimde ölen umudu yeniden dirilttiği için mümkünatın sadece bizim isteğimiz çerçevesinde işlediğini gerçekten anlamamı sağladığı için. Bu sabahtan sonra bütün sabahlar bize doğacak sevgilim. Her gece umarım sabahı göremeyiz bu gece son bulur artık demek yerine. Umarım bu gece son bulmaz hemen sabah olup hayatın tadını çıkartmaya devam ederiz. Diyeceğiz sevgilim. Her şey çok güzel olacak.